Dag 339

Een van de laatsten van de generatie
Maar ouderwets gezellig
Met de nieuwe lading
Die mij ooit zullen overstijgen

Dag 338

Drukte
Doen
Dromen

Dag 337

In de regen
Lichtjes door een vertroebeld raam

Dag 336

Ik moest jou kwijtraken
Om mij zelf niet te verliezen

Dag 335

Opvallend in het buitenleven
Verdekt voor de omgeving

Dag 334

De dag nadat
De spanningen in meerdere opzichten
Controle nam over het lichaam

Dag 333

Onvermijdelijke spanningen
Ieder jaar wederkerend
Uitstel van executie

Dag 332

Een heldere dag
Gevolgd door een donkere ochtend
Waar de mond verlichting brengt
Na onder spanning te zijn gebracht

Dag 331

Tijd is een spel

Als ik onder een boog door ga

Gebouwd met stukken levend hout

En terwijl de bladeren vallen 

Bedekken zij mijn lijf

En word ik één met de natuur

Tot alles eens zal verdorren

En ik kan schreeuwen

Dat ik dit keer heb verloren

Dag 330

Waarom schreeuwde jij niet

Toen ik langs liep

En jij dood ging van de pijn

Of kon het mij niet deren

Om hoe het verleden is gegaan

Toen jij mijn gehoor hebt verminkt

Met jouw geweld

Dag 329

Door de stilte die ik heb gecreëerd
Hoor ik die stem
Die ik al lang niet meer hoorde
Eerst alleen in gedachten
En herinneringen
Maar nu levensecht
In het verleden

Dag 328

Morgen zal ik mijn nalatenschap laten blijken
Als ik jullie allemaal versla
Met een enkel wapen
Bang bang
Jij bent dood
En ik leef voort

Dag 327

Onlijfelijk contact
En het geweten
Dat weet
Dat ook dat
Verkeerd is

Dag 326

Avond
Vrij
Maar niet bevrijd
Van de demonen
Die in het donker tevoorschijn komen

Dag 325

Slechte dingen denken
En dan
Die nietszeggende blik

Dag 324

Teveel
Te druk
Hoe kan jij leven
Nu

Dag 323

Dat het klaar is
Betekent nog niet
Dat het klaar is

Dag 322

Wat ik mij afvraag
Is waarom ik ben gekomen
En gegaan

Dag 321

Tussen de regen door
Worden verhalen verteld
Over vroeger
Omdat het nu niet veel beter is

Dag 320

Waarom dat zij nooit luistert

Is complex als wij zien

Dat anderen meer hebben dat zij heeft

En dat probeert te verdringen

Door haar eigen pad te kiezen

Al weet zij dat het niet kan

Omdat zij beperkt is

In haar doen

En zijn

Dag 319

Gehuld achter die blinddoek
Om te kunnen voelen
Wat niet is te zien
Maar om niet gezien te willen worden
Wat in het gezicht te lezen is
Wordt gecompenseerd met het lijf
Dat gewilliger is dan ooit

Dag 318

Laatste daad
Met woorden
Zonder zicht
Verstopt achter een blinddoek
Om andere zintuigen te versterken
En om teleurgesteld te zijn
Wanneer niet gebeurt
Wat verwacht kon worden

Dag 317

The boy who never came

Dag 316

Soms ineens
Denk jij aan iemand
Iemand die er niet meer is
Een herinnering
Door een geur, aanraking, een voorwerp
Dat zijn de mooiste momenten
Foto's zijn niet nodig
Deze kunnen alleen maar kwijtraken
Herinneringen
Die kan niemand stelen
Alleen ik zelf
Als ik vergeet

Dag 315

Ik zou iets moeten hebben in mijn lichaam
Iets definitiefs
Zodat ik weet
Dat ik mij heb laten gebruiken
En eindelijk eens op kom
Voor mijzelf
Omdat zij niet bepalen
Wat ik moet
Of lekker schijn te vinden

Dag 314

Jij wilde zo graag
En ik deed mee
Gewoon
Omdat er niets anders was te doen
Ik deed niet veel
Maar genoeg
Om te falen
In eigen verzonnen regels

Dag 313

Vanavond
Die prettige spanning
Na maanden
Samen zijn
Maar wat is dit?

Dag 312

Te weten dat jij niet alleen bent
Is soms voldoende
Om de dag door te komen

Dag 311

Na een tijd van afkicken
Bijna terug te vallen
En jezelf niet kunnen beheersen
Moet iemand anders jou stoppen
En dan weet je
Jij bent verslaafd

Dag 310

Zo moeilijk
Zo lastig
Zo oud
En toch nog weinig weten
Over zichzelf
Na weken van onrust
Komt vandaag de oplossing
Eindelijk
Rust

Dag 309

Brutaal als ik ben
Moet ik acclimatiseren
En mijn verlegenheid overwinnen
Tot ik een leuke avond heb
En ik win