Dag 61

Teleurgesteld in de wereld
Teleurgesteld in jou
Omdat jij niet voldeed aan de verwachtingen
Net als de wereld
Zelfs de zon kan vandaag niet voorkomen
Dat de wolk boven mij niet verdwijnt
Net als het weer
Is het onvoorspelbaar wanneer de zon boven mij voluit zal gaan schijnen
Voor nu accepteer ik dat op ieder moment een bui los kan gaan barsten
Ooit zal ik jou vergeven
Accepteren
Net als de wereld
Die hier weinig aan kan doen

Dag 60

Iemand is in paniek
Valt verbaal aan
Onredelijk
Diegene is iemand kwijt geraakt
Emoties de vrije loop
Begrijpelijk
Troosten is nu geen mogelijkheid
De enige keuze is uitrazen
Geleidelijk

Dag 59

Onder een gouden gloed
Ontwaakt hij uit zijn droom
Wakker wordend onder de vleugels van zijn bewaker
De uil die hem beschermd in de nacht
Tegen ongenode hersenspinsels
Als muizen in een verlaten huis

Dag 58

Goed is nooit genoeg
Als mensen te graag kijken
Naar alleen henzelf

Dag 57

Geen verwachtingen
Tijd zal leren hoe het gaat
Men zal ervaren

Dag 56

Het mes in de rug
Nog eens extra aangedrukt
Dodelijke steek

Dag 55

Schreeuwen tot de natuur trilt
Stampen tot magma lava wordt
Gillen tot vogels uit de lucht vallen
Huilen tot de oceaan overstroomt
Maar jou liefhebben
Kon ik niet

Dag 54

De daad bij het woord voegen
Maar de daad blijft nog even uit
Niet geweten wat er ging komen
Terwijl dit wel bekend bleek te zijn
Het woord blijft voorlopig
De daden zullen de dader uiteindelijk wel bereiken
Als de bekendheid onbekend gaat worden
En zij niet zullen weten wat hen overkomt

Dag 53

Gaan groeien
Maar niet genoeg
Niet verwaarloosd
Maar tijdelijk weinig water gehad
Nu is gebleken
Dat er toch knoppen zijn ontstaan
Meer water komt
Waarna de bloemen zullen opengaan
De orchidee zal dan laten zien waar het toe in staat is

Dag 52

Netwerk van lichten
De grote stad verweven
Als een spinnenweb

Dag 51

Voor ik ga slapen
Denk ik aan jou
Niet omdat jij zo mooi bent
Niet omdat jij zo goed kan koken
Niet omdat jij zo veel weet over de wereld
Ik denk dan aan jou
Omdat jij zo saai bent
Zo slaapverwekkend
Dan droom ik gauw

Dag 50

Het was gericht
Voor ik kwam
Was de daad al verricht

Dag 49

De mist op het land
Weet niet waar het heen moet
Zwevend tussen aarde en lucht
Brengt het verwarring met zich mee
De mist en zijn mysterie
Als storingen in de gedachtegang
Niet weten waar te gaan
Met vertroebeling tot gevolg
Maar door juist goed te kijken
Door te zien dat het er is
Kan de sluimerende stilte van de mist
De problemen loslaten
Om daarna weer helder te denken

Dag 48

Woest om hoe de wereld draait
Wild hoe er mee om wordt gegaan
Wreed tegen de mensen die daar niets aan kunnen doen
Overlevingsmechanisme ingeschakeld
Opbouwen
Om het daarna keihard kapot te maken
Dierlijk instinct
Door schade en schande
De laatst overgebleven draak
Stort zich ter aarde

Dag 47

Kunst van het kijken
Doorzien wat niet gezien wordt
Analyseren

Dag 46

Confrontaties uit het verleden
Gestreden en geleden
Achtervolgend in het heden
Ontgleden en vermeden
Maar uiteindelijk zal het keihard op gaan breken
Harder en sneller
Zwaarder en feller
Om het te kunnen doorbreken
Is de kunst hoe er naar wordt gekeken
Verzwijgen is geen optie
Negeren een verzwegen opinie
Om er mee te leren leven
Is het de kunst over te geven
Aan het feit dat het verleden is geschreven

Dag 45

Vroeger krijtjes, potloden, stiften
En een hoop fantasie
Nu niets concreets meer
Maar puur abstracte gedachten
Creëer ik mijn eigen wereld
En kleur ik het in
Zoals ik mijn leven wil hebben
Overdag
Met de zon in mijn gezicht
Sluit ik mijn ogen
En geniet van de kleurcreaties
Soms verstoord door schaduw
Maar kleur overheerst
's Nachts
Heerst schaduw
Maar de gedachten overwinnen
En worden nieuwe dromen verwekt
Zoals ik het wil

Dag 44

Een veranderlijk leven
Een veranderlijke wereld
De meest solide creaturen wijzigen van vorm
Zelfs de meest ijzige, versteende schepsels
Kunnen verwarmt en verzacht worden
Door wezens met een voorspelbaarheid
Van warmte, echtheid en voorwaardelijke liefde
De mens
In al zijn eenvoud
Kan transformeren
Tot een complexiteit
Maar door oprechte interesse
Zal dat doorgrond worden

Dag 43

Als jij de moeite neemt
Om mij te leren kennen
Dan kleed ik mij uit
Tot op het bot

Dag 42

Bijzondere dag
Zoeken naar iets speciaals
Witte orchidee

Dag 41

Een net voorkomen
Een ideaal persoon
Doet nooit iets verkeerds
Is nooit stout
Maar het masker zit te strak
Een masker ingelegd met diamanten
Maar die schitterende diamanten
Beginnen langzaamaan eruit te vallen
Kleine tranen
Voor elke keer
Dat er iets gebeurd
Wat in de aanblik zo naar is
Dat het masker nog strakker getrokken wordt
Waardoor emoties uitvallen
Wegvallen
Weggedrukt worden
De liefde bedrijven zonder liefde
Pure passie
Speelt hier in nog geen eens een rol
Pure onderdrukking
Bekrachtigt met stevige strelingen
Zoute zoenen
Zwetende lichamen
Waarna weer een diamant naar beneden valt
Als een zweetdruppel
Ondertussen niet meer opvallend
Wat pijn moet doen
Maar het niet meer doet

Dag 40

Normaal had hij zijn ketting om
Het was geen mooie
Daar wel belangrijk voor hem
Alleen vandaag
Hij had een afspraak
En daarom nette kleren aan
Hij had zijn ketting in zijn broekzak gedaan
Niet om
Wel bij
Omdat het zo belangrijk voor hem was
Op weg naar die afspraak
Gebeurde het kwaad
Zijn hart pompte niet verder
En hij viel languit op straat
Iedereen zag het
Mensen schoten te hulp
Zijn leven was nu in hun handen
Zij deden hun best
Begonnen te reanimeren
Maar zagen te laat
Zijn ketting die viel uit zijn broekzak
En zij reageerden even traag
Maar zij hadden gedaan
Wat een ieder zou doen
En hij had pech
Hij overleefde

Dag 39

Een doosje met aandacht
Is wat men verwacht
Als ik binnen kom lopen
Een cadeau wat zij krijgen
Waarvan zij verwachten dat ik zal zwijgen
Zodat zij hun problemen aan mij kunnen verkopen
Voor sommigen vanzelfsprekend
Waar ik op word afgerekend
Omdat dit mijn energie zal slopen

Dag 38

Let op de schoonheid
Het vallen van het water
Als klinkend kristal

Dag 37

Ik heb iets voor jou
Iets heel speciaals
Een cadeautje
Speciaal voor jou
Voor jou alleen
Het is iets waardevols
Niet uit te drukken in geld
Ik geef het nu aan jou
Maar maak het pas open
Als jij het nodig hebt
Als jij er aan toe bent
Als jij die behoefte hebt
Gebruik het op het juiste moment
Dus hier
Ik geef jou
Een doosje aandacht
Alsjeblieft

Dag 36

Een mooie dag in november
Een droevige dag in 2011
Voor de meesten een normale dag
Voor ons allerminst
Een week voor er feest kon worden gevierd
Werd dit abrupt onderbroken

Buiten de zon
Binnen een wolk
De verzachtende warmte op de huid
Verandert niets aan de ontwikkeling van een storm
Onvoorspelbaar
Onderdrukking helpt het hoge spanningsveld niet
Een botsing van een warme hand tegen het koude hout
Explosie van emotie

Uiteenlopende gevoelens
Uiteenlopende gezichten
Uiteenlopende gedachten
Uiteenlopende geschiedenis
Maar op dat moment
Samen
Één
Collectief
Tezamen

Wachtend op een regenboog

Dag 35

Soms zijn er dagen
Dat er zoveel gebeurt
Dat het hoofd zo vol zit
Dat er niks meer uit komt

Dag 34

In het avondlicht
Ziet men nog net de schimmen
Tot het duister wordt

Dag 33

Verborgen scheuren
In beweging niet te zien
Maar zodra de tijd even stil heeft gestaan
Openbaren zij zich
En onthullen wat niet gezien had moeten worden

Dag 32

Vanavond lag zij daar
Maar het was haar niet
Het was niet iemand anders
Maar herkennen deed ik haar niet
Haar gesloten aanblik doorboorde voor even mijn hart
En met alle kracht probeerde ik mij te herpakken
Om sterk te zijn voor mijzelf
En de rust en ruimte te nemen om weer afscheid te nemen
Wetende dat dit niet het laatste afscheid zou zijn
Maar dat ik haar fysiek nooit meer zou gaan zien
Ik raakte haar voor de laatste keer even aan
Maar de kilte die van haar af kwam
Was definitief
Met tranen in mijn ogen nam ik voor nu afscheid
Mijn zicht vertroebelde
Waardoor dit beeld van haar langzaam vervaagde
Tot een wazige vlek
Zodat ik deze uiterlijk vreemde bekende zou vergeten
En mijn eigen beeld zou gaan creëren
Van herinneringen, foto's en gesprekken
Waarna ik haar zal gedenken
Zoals ik het wil
Zonder tranen
Maar met een glimlach